Üst Yönetim Takımları

Üst Yönetim Takımları

Üst yönetim takımı terimi örgüt ve strateji teorisyenleri tarafından, örgütün tepesindeki nispeten küçük bir en etkili yönetici grubunu kastetmek için benimsenmiştir. Üst kademe teorisinde açıkça ortaya konan bu görüşle, terim illa da biçimsel bir komite yönetimi düzenlemesini işaret etmemekte, 5 ile 15 kişi arasında değişen yönetici topluluğunu göstermektedir. 1980’lerden itibaren üst yönetim takımlarına olan ilgi artmıştır çünkü üst yönetim ortak bir faaliyettir ve dolayısıyla da bu faaliyeti sadece bir kişiye (yönetici, lider) yüklemek günümüzde geçersiz bir durum olmuştur.

Temelde yatan varsayım üst yöneticilerin kolektif eğilimleri ve etkileşimlerinin yaptıkları seçimleri etkilediğidir. Örgütsel sonuçlar üzerinde bir üst yöneticinin mi yoksa üst yönetim takımının mı daha büyük etkiye sahip olduğu, defalarca üst yönetim takımları lehinde görülmüştür. Örneğin üst yönetim takımı üyelerinin durağanlıktan ziyade yeniliği değerli görme dereceleri, sadece üst düzey yöneticilerin derecelerine göre, yenilik stratejilerini benimsemeleriyle daha çok ilgili bulunmuştur. Benzer şekilde önemli stratejik değişimlerin yaşanması sadece CEO’nun değişimindense, üst yönetim takımının düzenlemesinde yapılan büyük değişikliklerde daha olası bulunmuştur.

Üst yönetim takımlarındaki heterojenlik veya çeşitlilik örgütsel sonuçlar üzerinde büyük etkiye sahiptir. Yaş, işletmede geçen süre, sektörde geçen süre ve hangi işletme fonksiyonundan geldiği gibi üst yönetim takımı üyelerinin çeşitlilik derecesi, bazı şartlarda örgütsel performans için yararlıyken bazı şartlarda zararlı olabilmektedir. Bu konudaki genel sonuç ise üst yönetim takım çeşitliliğinin stratejik yaratıcılık ile cesareti arttırdığı ancak örgütün karar verme ve karar uygulama hızını düşürdüğü yönündedir. Ek olarak çevresel şartlar dinamik olduğunda üst yönetim takımı çeşitliliğinin örgütsel performansı arttırdığı, durağan çevrelerde ise düşürdüğü sonucu yaygın bir kanı haline gelmiştir.

Üst yönetim takımlarıyla ilgili en önemli kısıt demografik değişkenler üzerine fazla sırt yaslanılmasıdır. İlgili araştırmalar örgütsel sonuçlarda gözlenecek yönetici profillerine sebep olan çalışma mekanizmalarını ortaya çıkaramamıştır. Dolayısıyla üst yönetim takımları içerisindeki fiili dinamikler ile süreçlerin ortaya konulması gerekmektedir. Örneğin üst yönetim takımı düzenlemesinin çatışma, kaynaşma, iletişim kolaylığı, kişilerarası rekabet gibi olgular üzerindeki etkilerin ne olduğu büyük merak konusudur.

Örgütsel sonuçların tahmincisi olarak sadece takım düzenlemesine değil başka karakteristiklere de odaklanılmalıdır. Tabi bu karakteristiklerin gözlenmesi ve ölçülmesi kolay değildir. Örneğin takım boyutu ve üyelerin rolleri gibi yapısal karakteristikler, birey ve grup düzeyindeki teşvikler, veraset beklentileri, iletişim akışları, sosyopolitik dinamik ve takım liderinin davranışları ile özellikleri gibi karakteristiklerle üst yönetim takımlarının tasviri tastamam yapılabilecektir.

Tabi üst yönetim takımı mı yoksa grubu mu olduğu üzerine de çeşitli tartışmalar vardır. Bunun nedeni yöneticilerin bir takımın özelliklerine sahip olma konusunda geniş çeşitlilik göstermesidir. Genellikle üst yönetim takımları, yönetici yeteneği bakımından gevşek bir topluluk görüntüsü vermektedir. Bireyler nadiren bir araya gelmekte ve dolayısıyla yüzeysel bilgi alışverişinde bulunmakta, nadiren işbirliği yapmakta ve neredeyse tamamen kendi işletme bölümüne odaklanmaktadırlar. Üst yönetim takımlarının yüksek düzeyde parçalanması neticesinde ise kolektif takım özelliklerinin örgütsel sonuçları gösterip göstermeyeceği üzerine kuşkular oluşmaktadır. Aslında istenen davranışsal bütünleşmedir: müşterek ve kolektif etkileşimin yüksek düzeyde olması.

Üst yönetim takımlarının karakteristikleri çeşitli faktörlerce belirlenmektedir. Bunlar arasında endüstri yaşı, büyüme oranı ve çevresel cömertlik gibi dış faktörler ve stratejik profil, büyüklük ve finansal kaynaklar gibi örgütsel karakteristikler bulunmaktadır. Üst yönetim takımlarıyla ilgili nedenselliğin yönü atfedilmekte ancak doğrulanamamaktadır. Örneğin inanması makul olan görüşlerden biri firmaların bazı kritik koşullarına uyan yöneticileri destekledikleri ve seçtikleridir. Böylelikle bu yöneticiler belirli olan eğilimleri ve yetenekleri ile aynı hizada kararlar vereceklerdir. Zaman içinde ise bir pekiştirici helezonun oluşma ihtimali doğacak ve ortadaki kesin nedenselliği görmek zorlaşacaktır.

Örgütlerdeki üst yönetim takımlarıyla ilgili elimizdeki veriler, üst yöneticilerin yanlılıkları, at gözlükleri, deneyimleri ve etkileşimlerinin firmalarda olan bitenleri önemli ölçüde etkilediği üzerinedir. Bu yüzdendir ki örgütlerinin performansını arttırmak ve hayatta kalmasını sağlamak isteyen genel müdürler ve CEO’lar üst yönetim takımlarının karakteristikleri ve niteliklerine ihtimam göstermelidirler.

Üst Yönetim Takımları

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir